“Kırılmak..
Anlamını yitirdiğim kavramlardan biri daha..
Cam yüreklerden çıkan sesin yankısı neden hep bende akis bulur?
Çünkü taş yüreğimin çatırtısı uykularından uyandırır onları ve onların seslerinin bende yankılanması onların hakkıdır, doğal olarak..
İtiraz etmem..”
başlık benim. cümleler alıntı, bir başka gönülden..
katre zannettiğim umman, gölge görünen asıl, eşya dediğim alem, an dediğim tüm zaman mı?
sen öylesin işte.. su damlası.. teşekkürümle..
